Işıklar içinde uyu babanneciğim

Boğazım düğüm düğüm.
Yanımdaki ‘cenaze aracı’ndasın. Şoför bey, çay içmek istedi
Durduk
Emre ve halam onunla ilgileniyor
“Oğlun” iyi uyuyor
Soför bey biliyor seni çok sevdiğimi söyledim
Ne kıymetli misafiri olduğunu
Ne değerli
Pamuklara sarsam seni babannem
Kara topraga vermesem
Yumusacık ellerini öpsem öpsem
Mis kokunu içime çeksem
Daha var mıydı acaba konuşmadığımız şeyler
Kimbilir konuşmamız gerekenler var mıdır

Benimle Denizli’ye kadar geldin
Ankaraya geldin

İşyerlerimi gördün
Arkadaşlarım oldu tanıdın
Neler gördük yaşadık
İyi de gördük kötü de
Maaş vermediler diye kulağındaki küpeleri sattın bana et alıp pişirdin
Beni hiç eksiğim olmadan yedirdin baktin edep adap öğrettin

Şimdi ayrılık vakti
Ben gelemiyorum yanında seninle

Sen öndesin
Ben geride

Beni hiç yalnız bırakmadın
Hep yanımda başucumdaydın
Ben de hep seninleydim

Şimdi ayrılık vakti

Veda vakti

Gelemiyorum babannem
Ben hayırlı evlat torun muyum bu durumda bilemiyorum babannem ben gelemiyorum yanında olamayacağım

O iyi kalpli iyi huylu “ruh”un o arabada mı yoksa yanımızda mı
O mis kokun burnuma geldikçe senin önümdeki araçta gittiğine inanamıyorum babannem

Allah yolunu ışıklarla süslesin
Korkma
seni sevgiyle kucaklanacaksın
ben mi
Düşünme beni
hastanede dediğin gibi “yanında olmasamda rüyalarında olacağım”

Ve Söz
Kocama iyi bakacağım

Annem babannem elveda

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: