Archive for April, 2011

yigintilar tepesi

April 12, 2011

içimde yaşadığım her duyguyu volkan gibi yaşamak tercihim olmustur, hep. her durumda uste cikmak hakli olmak bana puan kazandiracagina inandigimdan, kimsenin duygusunu onemsemedim..ne oglumun ne o’nun..adini aklima getirdigimde icim aciyor oysa haftasonlari eve geldigimde mis sabun  kokusunu icime cekmedigime simdi yaniyorum…nasil bir yetistirme hatasi idim ya da nasil bir karakter bozukluguyla dunyaya geldim bilemiyorum.bildigim dunyayi pekcok kisiye  zehir ettigim.kizginligimda pompei gibi cevremi kaskati kestirirdim de, sessizligimde bari rahat ettirseydim ya, neydi zorum. bugun hesaplasma  gunu anlayacagin dostum.

bu doruklarda ya da diplerde yasamak beni sarsti sanirim..uzun zmaandir elimde gazetelerle segmenlere gider oldum. ev bos gerci durmanin da anlami yok ya neyse.maksat orada deli-kan’lilardan az enerji calmak, iki laklak ile eve sakince donmek.yillarca evdekilerle diyalog kurmayan adam simdi tanimadiklarindan selam almak icin kuyrugu olsa sallamaya hazir..komedi oyuncususun muammer inan ki.

gecenlerde kalbim tekledi tam kosede, caddeye gozlerim daldi..karsida gulay beni seyreder gibi geldi.basladim konusmaya; onbes yil oldu gulay sen gideli, dedim.onbes yilda ne tunali, ne guniz sokak, ne de segmenler degisti..insanlar haric hepsi yerinde, bir senin dukkan kapandi o. kimi zmana soluklanmak icin durmam bile gerekti konusurken ama gulayda hic ifade yok, buzz…oldugu gun gibi.sustum. kendimi toparladim, elimde milliyet ile yurudum yokus yukari.

ilk giristen dondum yine soldan besinci banka oturdum..uc bes tanidik simayla selamlasma derken, bu mavi sacli kiz yanima oturuverdi. elinde pembe tasma ama ucunda kopek yok.

-nerde dedim.gulay gibi bir arac onu da almis.hani mavi kirmizi sacli kadinlardan hic haz etmem ama ne bileyim bu kiz hep seker gelmisti bana..

-napcaz dedim.

-ben yasayamam artik dedi,bir kahkaha attim ben bile sasirdim…bu titrek bedenden hala ses cikiyormus inanamadim.

sersemlesti, gozlerindeki bos ifade gozbebeklerini bile buyutmustu…yuzune ruzgar degdikce gozyaslari yollarini degistiriyordu..

-henuz on yasinda bile degilken bana aldiklari trenin tekerleri cikinca yasayamam demistim, sonra alinan kalemimi kaybettigimde, sonra liseli asigimi baskasinin kollarinda gordugumde, sonra universitede acliktan agzim kokmasin diye yaprak cignedigimde, sonra karimi aldattigimda, sonra ogluma annesinin cenazesinde tokat attigimda…daha saymami ister misin?..tutamiyor hala guluyordum..bir dolu yiginti yasamisim meger hepsi yapraktan olusan tepelere benziyormusum.bir ruzgarla heryeri dagitabilecek kadar gereksiz yigintilardan olusan hayatim…

-kimbilir ben neler yasayacagim dedi.guldum.

-asik misin ? dedim

-cook ,gerci soyleyemiyorum; o ayri, dedi.avutuyorum bana bakarken yakalarsam bir kivilcim ama o kadar, dedi.

-git saril ona, o hal.

-zoor, olmaz. kizdirdim..

-farkli dunyalar, farkli yasamlar..benim tepeme benzeme, doldurup bir yigintiyi dag gibi gorme olur mu? dedim…

-zeytin, kopegim, gulayi bulur mu?

-gulay cok kopek istemisti ben hep olmaz derdim.eminim senin zeytini kapivermistir orada..guldu mavi sacli kiz.kalkti.dondu bir opucuk yolladi.havada kaptim.adam, 70inden sonra havada bile opucuk bulamiyor zira..kosup arkasindan sarilabilseydim, hani 20lerimdeki gibi hani hulya gibi.yok benim yigintima ne o girer ne ben birkac yaprak daha ekleyebilriim..ama dusunuyorum da fena da olmazdi hani…

-1

kismi derinlik-1

April 8, 2011
her zamanki aliskanlik; giristeki posta kutusuna bakarak gecerken, sasirdim..icinde bir zarf vardi..guldum, bugun bana bir mektup geldi dedim.yaslandigimda da yalniz’san isin zor dedim kendi kendime..bir mektupla takla atiyorsan, kapici kapiyi caldiginda kolonya ile karsilarsin herhalde..
zarfi actim, icinde iki rakam vardi…
“0109”
dusundum, iki sifiri neden saymadigimi. hattaneden bu rakamlar gelmis ya da neden zarf icinde gibi sorular bile yoktu kafamda..sanirim gecmisten kalma aliskanlik olacak ki sifirlari hep anlamsiz kabul etmisimdir, ben..
sonra, beyaz kagidin zarfini ters cevirdim, gonderen alici bilgisi olmadigi gibi; uzerinde bir not vardi:
“aslinda, burada dort rakam var, ama sen hic goremedin ki..”
sifirlar bana hic anlamli gelmez.oyle ki hayatimi acan sifrelerimde, ilkokul siralarindan universiteye kadar verilen numaralar dahil oturdugum bina adreslerinde dahi sifir’i hic hayatima sokmamistim…
zarfin uzerine cantamdaki kalemi cikarip not yazdim, icine de bu kucuk kagidi koyup ojeyle yapistirdim.
“sevmedim ben bu rakamlari yeniden dene 🙂 “
bakalim gorecegiz…
-1